ایدز در کمین بچه های پارک شهدا

در سویی تعداد زیادی کودک بازی می کنند و شادی های کودکانه خود را با هم تقسیم می کنند.

در سوی دیگر در میان بوته ها چند جوان، چمباتمه نشسته اند و این طرف و آن طرف می جنبند و لذت تزریق مواد مخدر را با هم به اشتراک گذارده اند.

این جا یک باغ دور افتاده نیست. اینجا یک خرابه متروک نیست. اینجا جایی جز پارک شهدا نیست.

هنوز یک سالی از بازسازی این پارک نمی گذرد؛ اما باز هم بیماران مواد مخدر دست از سر آن بر نمی دارند. در حالی که چهره و نمای پارک نسبت به سال های پیش بسیار زیباتر و جذاب تر شده است؛ ولی در زیر این زیبایی ها سرنگ های آلوده، در کمین شکار کودکانی نشسته اند که معصومانه بازی می کنند و چیز زیادی از زندگی و ایدز نمی دانند.

من از مسوولین شهر  تقاضا دارم نسبت به حل این مشکل چاره ای بیابند و نظارت ها را افزایش دهند.

از آن ها خواهش می کنم به جای تنبیه خشن این افراد خاطی، به آن ها یاد دهند که از سرنگ های یک بار مصرف استفاده کنند و بعد از مصرف، آن ها را در سطل های زباله درب دار بیندازند.

از مسوولین فضای سبز هم انتظار می رود تدابیری بیندیشند تا بیماران مواد مخدر در هیچ زمانی و در هیچ جایی از این پارک به عنوان مامنی برای اهداف خود استفاده ننمایند.