|
|
|
|
|
«دستاوردهای دولت نهم» یکی از بحثهای سلسله نشستهای تریبون آزاد کمیته جوانان و دانشجویان دفتر ارتباط مردمی مهندس میرحسین موسوی بود که روزهای زوج از ساعت 18 تا 20 برگزار میشود. در این جلسه که با حضور جوانان و دانشجویان حامی اصلاحات برگزار شد، افراد به ارایه نظرها و دیدگاههای خود پرداختند. در حالی که به نظر میرسید این نشست فرصتی برای حامیان دکتر احمدینژاد، رییس فعلی قوه مجریه باشد تا از عملکرد دولت متبوع خود دفاع کنند و به تشریح برنامههای آتی آن بپردازند؛ اما آنها با عدم حضور خود، از این تریبون بهرهای نبردند تا مخالفان احمدینژاد، شدیدترین انتقادها و کنایهها را برضد سیاستهای دولت وی در عرصه داخلی و خارجی داشته باشند. نگاه واقعبینانه به عملکرد دولت نهم نشان میدهد که نتایج بسیار ضعیفی حاصل تلاش چهارساله همچون افزایش و تشدید تنش میان کشورها و سازمانهای بینالمللی، بیحرمتی به منزلت و جایگاه کشورمان و وقوع بیعدالتی، فقر، تورم و رکود و فساد اقتصادی و بیاخلاقی در عرصه مدیریت اجرایی کشور به وقوع پیوسته است. با این وجود، زمینههای روشنی را نیز میتوان در این چهار سال یافت که این دولت بدانها پرداخته؛ اما در نبود برنامهریزی مدون و کارشناسی و عدم رجوع به خرد جمعی و اندیشه علمی این موارد که ذیلن اشاره میگردد یا نتایج افتضاحآور، غیر منطقی و غیر قابل قبول به بار آوردهاند و یا اینکه از یک فرصت به یک تهدید بدل گشته و منزلت و اعتبار جمهوری اسلامی ایران را خدشهدار ساختهاند.
تعصب به برقراری ارتباط سیاسی با یک کشور به همان اندازه خطرناک و ناقض منافع ملی است که در تعصب به قطع روابط وجود دارد. روابط کشورمان با آمریکا از جمله چنین روابطی است که دچار تعصبات ایدئولوژیکی شده است. از جمله از نکات مثبت پیشآمده در سیاست خارجی دولت نهم، تابوشکنی از رابطه با ایالات متحده به عنوان قدرت هژمون جهانی است. پس از انقلاب اسلامی، کمتر به این اندازه عملگرایی رسمی در ارتباط با روابط با آمریکا وجود داشته است. موضوع امنیت در عراق و توسعه در افغانستان از جمله این نمونههای عملی است که طرفین دور میز مذاکره نشستند. مساله رابطه با آمریکا همواره در دولتهای پیشین به خصوص در دوره دولت اصلاحات بیش از سایرین چالشبرانگیز و حساس بوده است؛ به طوری که حتی سخن گفتن و قلمفرسایی له رابطه با این کشور موجب تعقیب قضایی میگشت. البته باید اعتراف کرد که دوره احمدینژاد یکی از دورههای پرتنش میان کشورمان و دنیای غرب و به طور مشخص ایالات متحده بوده است و باز هم باید یادآور شد که یکی از زمینههای مساعدی که در عرصه سیاست خارجی کشورمان در این دوره، فراهم گشته، تابوشکنی از ایجاد رابطه با آمریکا بوده است و در صورت روی کار آمدن یک دولت اصلاحطلب، زمینه بسیار مناسبی در پیگیری منافع و مصالح ملی از قبل رابطه با این بازیگر مهم و تاثیرگذار بینالمللی به وجود آمده است.
حضور در نشستهای معتبر بینالمللی نظیر نشستهای سالانه مجمع عمومی سازمان ملل میتواند فرصتی باشد تا سردمداران و دولتمردان جهان به ویژه کشورهای جنوب با ارایه نظرات، تجربیات، راهکارها و پیشنهادهای خود برای حفظ صلح و ارتقای توسعه جهانی خود را در کانون توجهات بینالمللی قرار دهند چناچچه در همین نشستهای سازمان ملل بود که ایده «گفتگوی تمدنها» از سوی یک کشور مسلمان به نام ایران اعلام شد و از سوی جهانیان مورد تقدیر و استقبال قرار گرفت و سالی به همین عنوان، نامگذاری گشت. یکی از نقاط روشن سیاست خارجی چهارساله دولت نهم، حضور «مستمر» احمدینژاد در چنین نشستهای بینالمللی بوده است و در عوض، ارایه دیدگاههای افراطی و تنشآلود و خارج ار مصالح و منافع ملی موجب از دست دادن فرصتهایی برای نشان دادن سیمای صلحجویانه و تنشزدا از اسلام و ایران شده و به تنشهای منطقهای و بینالمللی و مسایل نژادپرستانه دامن زده شده است و نیز وجهه و منزلت ملی کشورمان که به همت مدیران پیشین به ویژه آقای خاتمی، جنبهای صلحآمیز و دموکراتیک یافته بود، زیر سووال رود. جالب این که در همین نشستها بود که در واکنش به اظهارات تند و غیر کارشناسی احمدینژاد، در تقویم جهانی، روزی به نام «همدردی با قربانبان هولوکاست» جای گرفت.
ایران از جمله کشورهایی در جهان است که دارای پتانسیلها، منابع و ذخایر بسیار ارزشمندی در زمینههای معدن، صنعت، صنایع دستی و گردشگری، کشاورزی، نیروی انسانی، منابع فسیلی و... است؛ اما در طول تاریخ به دلیل عدم مدیریتهای کارآمد و فنسالارانه، این کشور نتوانسته آن طور که شایسته است به سمت توسعه مفید و پایدار حرکت نماید و تنها به شعارهایی ختم شده که عقیم ماندهاند. یکی از زیرکیهای حامیان احمدینژاد در مبارزات انتخاباتی سال 1384، مانور تبلیغاتی بر روی مسایل مبتلابه اقتصادی جامعه بود. حامیان رسانهای و عقیدتی جریان اصولگرا در خلال دولت خاتمی همواره فریاد برمیآوردند که این دولت تنها به مسایل سیاسی و توسعه در این حیطه میپردازد و از توسعه اقتصادی غافل مانده است. دولت احمدینژاد کار خود را با شعار آوردن نفت بر سر سفرههای مردم آغاز کرد – شعاری که بسیار جذاب و ایدهآل بود – و به تدریج شعار گسترش عدالت، بهبود وضعیت محرومان، مبارزه با فاسدان اقتصادی و... پرداخت. این دولت پس از تصدی هیچگاه نتوانست به این شعارها جامعه عمل بپوشاند و در عمل، دولتی که توسعه اقتصادی را سرلوحه خود قرار داده بود کشور را با وجود درآمدهای سرشار و بینظیر به سمت تورم، رکود، بیکاری، فقر و فساد اقتصادی پیش برد. درسی که دولت دهم میتواند از دولت ناکارآمد نهم بگیرد توجه جدی و اساسی به مسایل اقتصادی و معیشتی مردم و توسعه همزمان اقتصادی و سیاسی با بهرهگیری از گروههای نخبه و دانشمند، کارشناسان تحصیلکرده و باتجربه و احیای نهادهای تصمیمگیر و برنامهریز اقتصادی است.
در نبود و غیبت نهادها و گروههای مدنی نظیر احزاب و رسانههای مستقل و نهادهای مردمنهاد (NGOها) و علارغم بحث داغ دولت الکترونیک در عصر حاضر، باید از شعار پوپولیستی و حضور عوامگرایانه آقای احمدینژاد در میان مردم به نیکی یاد کرد! بعد از انقلاب اسلامی همواره حضور رهبران عالیرتبه نظام در میان مردم نشانی از ارتباط صمیمی بین مردم و حکومت تلقی شده است. در چهار سال اخیر، حضور هیات دولت در استانها بیش از پیش مطرح بوده است و آن را جنبهای از مردمی بودن این دولت به شمار میآورند! نکتهای که دولتمردان دولت دهم میتوانند به آن توجه کنند ارتباط صمیمی و سیستماتیک با مردم و حفظ شان و کرامت مردم در کشوری است که اکثریت آن را شیعیان تشکیل میدهند؛ شیعیانی که حضرت علی (ع) را الگوی حکمرانی مطلوب تلقی میکنند و در این مکتب رابطه بین حاکم و رعیت مورد عنایت قرار دارد. با این وجود، این امر در دولت نهم رعایت نشد و متاسفانه در فرهنگ عامه، ارتباط بین حاکمان و مردم به بدترین شکل تعبیر گشت و آن ترویج فرهنگ عریضهنویسی و ریاکاری و انتظار حل بدیهیترین مشکلات روزمره و حتی شخصی از عالیترین مقام اجرایی کشور.
یکی از مسایلی که بایستی حکومتها بدان توجه کنند گستردن شرایط برابر برای تمامی شهروندان فارغ از تفاوتهای جنسیتی است. از جمله ادعاهای جسورانه و شاید شجاعانه (!) احمدینژاد، تلاش برای حضور زنان در ورزشگاهها بود؛ اقدامی که در صورت عملی شدن جزو دستاوردهای دولت نهم تلقی میشد و زنان میتوانستند در آینده نسبت به احقاق این حق بدیهی خود از سوی دولت نهم سپاسگذار باشند. حقوق زنان در جمهوری اسلامی از جمله دغدغههای حقوق بشری است که دولت دهم و دولتهای بعدی ناگزیر از پرداختن جدی به آن هستند. قشر زنان و دختران امروز ایران، قشریی تحصیلکرده به شمار میروند که در شرایط عصر جهانی شدن اطلاعات و ارتباطات، توقعات بالایی دارند. Ahmadinejad's Achivments |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت 21:21 توسط حسین کشاورز
|
|
||
|
|
|
|
|
معصومه ابتکار به عنوان نماينده ميرحسين موسوي در دانشگاه آزاد قزوين حضور پيدا کرد و به سوالات دانشجويان پاسخ گفت. در این مراسم که با استقبال کمنظیر دانشجویان و جوانان قزوینی مواجه بود تعدادی از حامیان وضع موجود سعی در برهم زدن جلسه داشتند اما توفیقی به دست نیاوردند. از نکات جالب توجه این که نماینده پیشین مردم قزوین - علیخانی پسر - در مجلس نیز حضور داشت و با آرامشی خاص به سخنان ابتکار گوش می داد. میرحسین موسوی رقیب سرسخت دکتر احمدی نژاد در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به شمار می رود.
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 15:21 توسط حسین کشاورز
|
|
||
|
|
|
|
|
۱- چند هفتهای است که قله مردم (باراجین) در تسخیر پیروان و حامیان جوان میرحسین موسوی کاندیدای تحولخواه است. آنها گردهم میآیند و به مرور اندیشهها و برنامههای وی میپردازند. آنها همچنین با پخش تراکتهایی مردم را نسبت به مزایای کوهپیمای و ورزش بیشتر آشنا میسازند. حامیان میرحسین مصممند تا قله مردمی باراجین را برای کوهنوردان و همشهریان خویش مجهز به ابزارهای ورزشهای همگانیای نمایند که در اغلب بوستانهای شهر از سوی شهرداری نصب گردیده است. این اقدام میتواند ضمن تبدیل ساختن این مکان به عنوان یک پایگاه تمرینات آمادگی و ورزشی بسیار کارآمد برای ورزش استان، توجه مردم عادی را نیز نسبت به اقدامات مثبت و سازنده گروههای اصلاحطلب معطوف سازد؛ اقدامی که میتواند اقبال و اعتماد عمومی را بیش از پیش به اصلاحطلبان جلب نماید و فاصله آنها را از مردم کوچهوبازار هرچه کمتر کند. ۲- روز جمعه رهگذران و مسافرینی که عازم بوستان باراجین بودند تا روز تعطیل خود را در کنار طبیعت بگذرانند، با یک صحنه بسیار زیبا مواجه گشتند. در حد فاصل دانشگاه آزاد و پایگاه نظامی ارتش واقع در بلوار نخبگان، یک زمین چند صد متری پوشیده از شقایقهای باطراوت، همگان را وامیداشت تا لحظهای نگاه خویش را از آنها برنگردانند و گاهی ماشینهایشان را متوقف کنند و در کنار رویش ناگزیر این جوانهها و غنچهها قدم زنند و به صدایشان گوش فرا دهند. امسال بهاری زیبا مینماید...
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 14:15 توسط حسین کشاورز
|
|
||